Home Links Foto's De Tas Selectie Lappenmand Gastenboek Competitie
 
 
 
Wedstrijdverslag Hierden 4 – Sparta Nijkerk 11

Aan sommige dingen kan ik me mateloos irriteren. Voorbeelden zijn er genoeg, maar één daarvan zijn scheidsrechters. Begrijp me niet verkeerd, ik ben heel blij dat die man er elke week, vrijwillig voor ons staat. Als ik zelf een wedstrijd zou moeten fluiten, was ik waarschijnlijk in de rust door de bosjes achter het doel weg gevlucht.

Met enige regelmaat hoor ik een scheidsrechter na weer een verloren wedstrijd tegen de tegenstander roepen, ‘waar blijft m’n pils dan?’ Of ik wens dat de leidsman van dienst dat zegt, om zijn partijdigheid te bewijzen. ‘Scheidsrechter’ en ‘partijdig’. Twee woorden die zo ongeveer twintig keer per zaterdagmiddag in één zin voorkomen. Ook afgelopen zaterdag (9 november) was het weer zo ver.

Vrijdagavond veranderden Nijkerk en omstreken zo ongeveer in een nieuwe Zuiderzee, er kon dan ook op geen enkel grasveld gevoetbald worden. Eén veld uitgezonderd: het hoofdveld van de plaatselijke voetbal vereniging van Hierden.

Toen Sparta 11 zich vol trots in de kantine meldde, was de tegenstander al aan de warming-up begonnen. Positiespelletje hier, corners trappen daar. Het vierde elftal van Hierden leek aan de voorbereiding voor een allesbeslissende wedstrijd voor de Champions League te zijn begonnen.

Kort nadat wij ons ook op het veld hadden gemeld, kwam de man die zestien Spartanen een vervelende middag zou bezorgen, het veld op hobbelen. Er werd afgetrapt. In de beginfase van de wedstrijd waren de twee ploegen behoorlijk gewaagd aan elkaar. Na sterk spel van Arnold, creëerde hij een schietkans voor zichzelf. Hij schoot de bal op de paal, waarna die voor de voeten van Robin belandde. Die kreeg het echter voor elkaar om naast te schieten, waardoor een vergelijking met Lex Immers inmiddels behoorlijk opgaat.

Af en toe waren er duels om de bal waar men bij het korfbal nog niet bang voor zou worden, maar de scheidsrechter hanteerde de fluit ‘keurig’ in het nadeel van Sparta Nijkerk.

Zo kwam Hierden even later op een 1-0 voorsprong, nadat er een uiterst dubieuze vrije trap was toegekend aan de thuisploeg, waar nog dagenlang over zou worden gediscussieerd bij Voetbal International als we Eredivisie hadden gespeeld.

1-0 was de ruststand. Na een bakje thee kwamen we weer vol vertrouwen de kleedkamer uit. Taco was fit genoeg om te spelen, en mocht dus aan de aftrap van de tweede helft beginnen. Behalve wat creativiteit, bracht hij ook wat gevaar met zich mee. Het vertrouwen in de 1-1 steeg.

Toen ging het mis. De scheidsrechter moet hebben gedacht dat hier meer dan slechts één kan bier te verdienen viel. Volledig gedesoriënteerd was hij. Uit pure wanhoop wees hij naar de stip. De verkeerde stip. De penalty werd via de onderkant van de lat binnen geschoten, zoals alleen Vidal van Juventus dat kan.

Toch bleven de Spartanen vol passie strijden. Strijden zoals Joost dat ongeveer voor mijn moeder heeft moeten doen om haar hart te veroveren. Maar dan heviger. Het betaalde zich uiteindelijk uit. Via goed combinatiewerk werd Arnold in stelling gebracht, en zoals dit seizoen al vaker gebeurde, rondde hij perfect af. Het was alweer zijn negende treffer als ik het goed heb.

Tot de laatste minuut bleef het vlammetje van hoop branden. Na exact 90 minuten werd dat vlammetje echter abrupt uitgeblazen. De scheidsrechter vloot af, na welgeteld nul seconden blessure tijd. 2-1 was de eindstand. Thuis pakken we ze.

De koning is dood, lang leve de koning!

Na het kampioenschap in de 5e Klasse dachten de mannen van coach Vedder het kunstje nog wel een keer te kunnen flikken in de 4e Klasse. Zij dachten dit te doen door nog minder te trainen, en de zo bespaarde uurtjes te gebruiken voor wat meer alcoholische versnaperingen.

De jongens kwamen bedrogen uit. Het werd een lannnnnnnnnnng, zwaar en zwart seizoen. Na het opmaken van de balans bleek het Zevende te zijn vastgeroest op de laatste plek. Niet meer dan 4 keer mochten de handen in de lucht na een overwinning. 30 treurige doelpunten in totaal. Dat aantal had AJ het seizoen ervoor alleen al achter z'n naam staan. Kortom: een terechte degradatie!

En dat biedt uiteraard perspectief! De selectie is nog grotendeels in tact en zou makkelijk in de 5e klasse bovenin mee moeten draaien. Voor DAS ook ideaal, hij liep vorig jaar al op z'n laatste benen en snakt naar z'n pensioen. Helaas voor hem is de pensioengerechtigde leeftijd naar boven bijgesteld en moet hij nog een jaartje door.

De overige jongens hebben er wél zin in. Zij zijn dan ook al volop in voorbereiding. Fietsen, hardlopen, fitness: alles om afgetraind op de eerste training te verschijnen. De kaarten wroden dan ook in het begin van het seizoen geschud.

Om niet nagewezen te worden op de velden, als die sukkeltjes die laatste werden, heeft het Zevende zich ingeschreven als het 11e! Een geniale meesterzet van Ton Smink. Wie komt er immers naar De Ebbenhorst met knikkende knieën voor het Elfde?!

Rob van de Vis zoekt het hogerop

Rob van de Vis gaat het Zevende verlaten. Hij vertrekt naar het Vierde. Twee jaar geleden was hij nog de trotse aanvoeder van het Zevende tijdens de glorieuze parade op weg naar het kampioenschap in de vijfde klasse.

Na de coup van Nijkerk vorig jaar, en het daarmee afzetten van de eens zo trotse en succesvolle aanvoeder, voelde hij zich nimmer op z'n gemak. Ook zijn spel werd niet meer op waarde geschat door coach Vedder en hij verdween daarmee dan ook steeds verder naar links en naar achter op het veld.

Hoewel hij als linksback nog een prima indruk maakte was zijn beslissing al gemaakt. De lokroep van het Vierde voelde dan ook als een verkoelend biertje net na het laatste fluitsignaal.

Vis nam nog wel even de moeite om tijdens de BBQ te worden uitgezwaaid door zijn ex-ploegmaten. Wij wensen hem in ieder geval veel succes!